corpus hermeticum

Pomiędzy słowami - błędy w łacińskim Corpus Hermeticum

błędy w tłumaczeniu

Marsilio Ficino przeszedł do historii z wielu powodów. Dzięki jego dziełom możemy wyobrazić sobie jak wyglądała medycyna w XV w. Przyczynił się on również do odrodzenia myśli platońskiej w Renesansie. Tłumaczył on dzieła m.in. Platona, Porfyrego, Jamblicha i Plotinusa. Interesował się astrologią, magią astralną, podkreślał znaczenie muzyki w rozwoju wewnętrznym, próbował dokonać syntezy platonizmu z chrześcijaństwem. Przetłumaczył on również zbiór traktatów hermetycznych znanych jako Corpus Hermeticum. Dzieło to było na tyle istotne, że z polecenia swojego patrona, Cosimo de'Medici, Ficino odłożył na bok wszelkie inne tłumaczenia dopóki jego praca nad Corpus Hermeticum nie została zakończona. Druk tego zbioru doczekał się kilkunastu wznowień czyniąc go jedną z najczęściej drukowanych ksiąg.

Jednak według badań   Maurizio Campanelli, których wyniki zrecenzował niedawno  Wouter Hanegraaff wynika, że tłumaczenie Corpus Hermeticum, które tak często było wznawiane, w wielu miejscach odbiega dość znacząco od oryginału. Co więcej, łacińska wersja w wielu miejscach jest zupełnie niezrozumiała, co doprowadziło przy kolejnych wznowieniach do „upiększeń” przez redaktorów bez odwoływania się do oryginału, oraz do dość swobodnego przekładu z łaciny na inne języki przez kolejnych tłumaczy. Doskonałym przykładem jest tu na przykład angielskie tłumaczenie Corpus Hermeticum przez Everarda wydane w 1650 r., które bazuje właśnie na łacińskiej wersji.

Piąty traktat Corpus Hermeticum - Manifestacja Niewidzialnego Boga

Hermes

Piąty rozdział Corpus Hermeticum składa się z dwu części: kazania i hymnu. W kazaniu Hermes opisuje w jaki sposób Bóg objawia się w świecie będąc jednocześnie niewidzialnym. Sporo jest tu sprzeczności, które Hermes zdaje się godzić – z jednej strony Bóg niedostępny jest fizycznym oczom i jedynie wewnętrzny „wzrok umysłu” jest w stanie na mocy łaski dostrzec Ojca.

Strony

Subskrybuj RSS - corpus hermeticum